De coronacrisis is een misleidend woord. Het suggereert dat er een crisis is ontstaan waarbij een virus als schuldige wordt aangewezen. Het woord heeft al een zodanige connotatie dat er onherroepelijk een beeld geschetst is van doem en verderf door een onzichtbare vijand. De algemene aanname is nu dan ook dat we in een oorlog zijn beland waarbij alles geoorloofd is om escalatie te voorkomen. Tyrannie als noodzakelijk kwaad. Wie echter zijn hoofd koel heeft weten te houden gedurende deze massahysterie, heeft gezien dat het virus een probleem is dat niet in verhouding staat met de genomen maatregelen en dat de werkelijke crisis niks anders is dan de reactie van de mens. En dat de escalatie al heeft plaatsgevonden: de overdaad aan totalitaire maatregelen, de gedwongen bekering aan één bepaald narratief en de heksenjacht naar andersdenkenden zijn het bewijs hiervan.

 

In naam der volksgezondheid!

Een van de dingen die mijn grootste verbazing heeft gewekt de afgelopen maanden is de radicale shift van culturele hegemonie en de kritiekloze aanpassing hieraan van veruit het grootste deel van de bevolking. De culturele hegemonie omvat de dominante set aan ideeën, normen en waarden over een bepaalde sociale realiteit. Je kunt het ook zo zien: alles wat genormaliseerd is en natuurlijk voelt, is deel van de culturele hegemonie. Waarbij er voorafgaand aan de COVID19-hype een vrij relaxte houding bestond tegenover (seizoensafhankelijke) overdraagbare virussen, is dit in een zeer korte tijd omgedraaid in een cultuur van angst waarbij alles dat in potentie het virus kan dragen met afschuw wordt aangekeken en bovenal onvoorwaardelijk gemeden dient te worden. Ik heb deze ontwikkeling in rap tempo zien gebeuren bij mensen om mij heen. Waar diegenen met de griep voorheen nog zonder scrupules op de koffie bij de buren zouden zijn gegaan of naar verjaardagsfeestjes, zijn zij momenteel de grootste voorvechters van een algehele lockdown, zijn zij degenen die anderen vermanend toespreken wanneer zij geen mondkapjes dragen en zijn zij het die bij het zien van een groep van meer dan twee personen zonder twijfel de politie zullen inschakelen.

De reden voor deze eigenaardige transformatie is eigenlijk vrij simpel: de mens is van nature conformistisch. En zelfs door een snelle en radicale verandering in een algemeen geaccepteerd gedachtegoed, is het dus schijnbaar heel gemakkelijk om zonder veel na te denken over te stappen hierop. Het is immers de weg van de minste mentale weerstand en de meeste medestanders. Maar zoals men kan zien, is dit ook veruit de gevaarlijkste denkmethode. Door rigoreus het ‘nieuwe normaal’ te promoten en zelfs op te leggen aan je medemens, is de stap naar een nieuw soort totalitarisme gezet. En dat is wat er in de afgelopen maanden gebeurd is. Het proces is overigens niets nieuws; het is in feite een veelbelopen pad in de geschiedenis van de mensheid. De filosoof Alan Watts legde in 1969 deze belangrijke causale relatie uit:

‘You will find that insecure societies are the most intolerant of non-joiners.  They are so unsure of the validity of their game rules that they say that everyone must play. (…) Everybody is equally inferior, which becomes the parody of democracy.  And that kind of society you have to watch out for, because it turns in a quick click into fascism.’  (Lecture: A Place for the Hermit)

Wat heel duidelijk zichtbaar is geworden sinds het virus in Europa is aan komen waaien, is een zeer wijdverbreide aanhang voor het collectivisme. En dat is zwaar verontrustend. Het stelt namelijk dat in feite alles gedaan kan worden zolang het maar in het algemeen belang is. Dit is eigenlijk niks anders dan abstracte begrippen gebruiken als argument om jouw wereldbeeld op te leggen aan een ander. Verkapt egoïsme dus. De stay-at-home beweging is hier een goed voorbeeld van. Zij zijn zo overtuigd geraakt van hun eigen gelijk dat zij totaal voorbij gaan aan alternatieve denkwijzen. En de overheid is hun wapen. Zelf zijn zij namelijk te laf om hun buren te dwingen; hiervoor gebruiken zij maar al te graag de macht van de staat. Het recht op zelfbeschikking bestaat hier dan ook niet: het individu is voor collectivisten verworden tot product waar, al naar gelang hun visie op het algemeen belang, gedaan mee kan worden wat men wil. En als er één grote deprimerende conclusie kan worden gemaakt op basis van de huidige totalitariteit: je bent het bezit van de ander.

Een goede tyrannie is zo slecht nog niet

De these van mijn vorige artikel was dat de ontstane paniek het gevolg is geweest van de constante hypnose door mediabeelden. Wat echter cruciaal is aan het dagelijkse ritueel aan kranten lezen, internet doorzoeken en televisie kijken, is niet de inhoud ervan, maar de manier waarop het geframed wordt. Wat men vergeet tijdens het lezen of kijken is dat nieuws onherroepelijk een selectie van de werkelijkheid is. Wat nog moeilijker is te doorzien: de suggestieve manier van presenteren geeft je de illusie dat je door eigen denken tot conclusies bent gekomen. Dat jijzelf degene bent geweest die causale verbanden hebt weten te vinden en dat als onomstotelijk bewijs neemt voor aanpassingen in gedachten en gedrag. Het narratief dat zich heeft ontwikkeld omtrent het coronavirus is uitgelopen tot een allesomvattende manie. Het is doorgesijpeld in alle aspecten van het leven. Doordat al het nieuws zich op dit nieuwe, onbekende virus heeft gestort, is de illusie gecreëerd dat niks anders meer van belang is. Het is immers tot feit verheven dat dit de grootste bedreiging is van de samenleving.

Het gevolg van deze angstcultuur is dat bij een groot gedeelte van de bevolking een moreel superieuriteitscomplex is ontstaan. Dit zijn de mensen die onverdraagzaam zijn tegenover de mensen die zich niet willen bekeren naar het geloof in het enige juiste narratief. Dit zijn de mensen die met de grafiekjes van doem zwaaien. Dit zijn de mensen die one-size-fits-all maatregelen eisen. Dit zijn de mensen die je voorhouden dat ongehoorzaam zijn aan de door hen gesteunde maatregelen zal leiden tot verlies van ontelbare levens. Dit zijn de mensen die het gelukt is om overheden te overtuigen George Orwell’s 1984 als instructieboekje te gebruiken. En dit zijn de mensen die zichzelf op de schouders kloppen voor het creëren van deze tyrannie, omdat zij werkelijk denken dat zij goed doen.

 

‘Ja, maar Italië!..’

De argumenten van de stay-at-home beweging hebben zich tijdens de afgelopen maanden steeds veranderd. De onverdraagzaamheid is echter hetzelfde gebleven. Eerst waren het de videoclips van omvallende Chinezen en de gefilmde chaos in Wuhan-ziekenhuizen die gebruikt werden als bewijs van een allesvernietigend virus. Toen werd het cruiseship The Diamond Princess gevolgd en was men in de volle overtuiging dat iedere passagier die geïnfecteerd zou raken gedoemd was te sterven. De resultaten van het enige geldige onderzoek van het cruiseschip dat een grove inschatting kon maken van de ernst van het virus, lieten destijds al zien dat COVID19 alleen gevaarlijk is voor een zeer klein percentage. Er was overigens geen tijd om dit onderzoek te laten bezinken in de collectieve geest, omdat Italië aan de beurt was. Beelden van overvolle ziekenhuizen werden getoond, mensen die schijnbaar aan de lopende band stierven, en dokters die moesten kiezen welke patiënt aan de beademing mocht. Alhoewel het buiten kijf staat dat het erg schokkend is geweest, zijn de mensen ook hier weer misleid en gingen voorbij aan drie dingen: het is niet ongebruikelijk dat ziekenhuizen overweldigd worden (en dat mensen sterven in een ziekenhuis, wow!), de ziekenhuizen die overvol raakten representeren niet alle ziekenhuizen in Italië (veruit het grootste percentage was en bleef leeg), en het vermogen om de dood in perspectief te zien.

Door de suggestieve beelden op tv en het missen van relativering, werd een denkwijze radicaal veranderd: als we niks doen, zullen we net als Italië worden! Dit was de tijd dat de #flattenthecurve werd geïntroduceerd. Een grafiek die laat zien dat de capaciteit IC-bedden zonder maatregelen ver overschreden zou worden. Heel overtuigend en niks op tegen te werpen, toch? De enige details zijn een gebrek aan wetenschappelijk bewijs voor de werking van interventies en dat men hier de grove fout maakt voorspellingen gelijk te stellen aan feiten. Daarentegen is er wel bewijs dat suggereert dat lockdowns en social distancing niet significant effectief zijn: de exponentiële stijging was al vlakker aan het worden vóórdat deze maatregelen ingesteld werden! Echter, voor de meesten was dit simplistiche beeld van #flattenthecurve reden genoeg om kritikasters de mond te snoeren en menselijk gedrag verregaand te reguleren.

 

Het ‘expert’ argument

Vervolgens werd het ‘expert-argument’ aangevoerd. Waar de klassieke definitie van wetenschap juist het constante bevragen behelst, is dit in de coronacrisis onmogelijk geworden. Want experts. Er bestaat een 100% consensus tussen experts over de ernst van het virus. Want experts. Alleen experts die het officiële narratief ondersteunen, gelden als noemenswaardig. Want experts. Op basis van geflopte wiskundige modellen is het gerechtvaardigd ieder mens in een tijdelijke gevangenis te stoppen. Want experts. Het gedeelte van het brein waar kritisch en analytisch denken wordt gedaan, is bij de stay-at-home beweging hierbij uit het raam gevlogen. Want experts.

Nu het echter steeds duidelijker wordt dat de voorspellingen van de door hen zo geroemde experts er mijlenver naast zaten en dat het percentage mensen die asymptomatisch zijn veel hoger is dan eerder werd aangenomen, is er iets merkwaardigs gebeurd. In plaats van toe te geven dat zij fout waren, is de redenering nu als volgt: juist dóór de totalitaire maatregelen zijn er relatief weinig mensen dood gegaan aan COVID19! Er wordt hierbij ook weer compleet voorbijgegaan aan het totale gebrek aan empirisch bewijs voor de werking van deze maatregelen!  En de grote meerderheid van de mensen neemt deze redenering echter voor kennisgeving aan en keurt de grootste vrijheidsschending sinds 80 jaar goed. Dit is schijnbaar het nieuwe gezonde verstand geworden.

 

Corona haalt de menselijkheid uit de mens

Als je zo de huidige situatie bekijkt, heeft de stay-at-home beweging een donkere en puriteinse toekomst in petto. Een wereld waarbij menselijk contact gemeden wordt en men elkaar met een constant wantrouwen behandelt. Waar nieuwe mensen leren kennen nooit meer spontaan gedaan kan worden. Waar men elke handeling overbewust doet omdat op elk voorwerp het zo gevreesde virus kan zitten. Waar mensen als non-essentieel bestempeld kunnen worden. Waar het burgerlijk ongehoorzaam wordt om naar oma of opa te gaan die voor hun eigen bestwil letterlijk opgesloten zitten in een bejaardentehuis maar die liggen te sterven aan eenzaamheid. Social distancing als deugd. Deze lieden willen je het liefst in een 100% gedesinfecteerde bubbel stoppen, als het maar werkt. Dit zijn dezelfde mensen die vóór de corona-hype overigens niet aan social distancing deden of mondkapjes droegen. Influenza was voor hen iets wat je met je meedroeg naar de rij bij de kassa en gewetensvol uitblies over de gerimpelde dame voor je. De schijnheiligheid van het stay-at-home publiek is schrijnend. Als je niet meedanst met de walz van deze beschermengels van de samenleving, zul je ironisch genoeg door hen beschuldigd worden een potentiële moordenaar te zijn van alle onschuldige mensen die in de toekomst van COVID19 komen te overlijden.

De pro-lockdowners denken het gat in de dijk te stoppen met hun vinger, maar vergeten dat de dijk later met grote kracht zal overstromen. Zij staren zich blind op de dagelijkse dodencijfers van het COVID19-dagblad, maar zien de veel grotere gevolgen compleet over het hoofd. Of het maakt ze niet uit. Zij geven er niet om dat wereldwijd al tientallen miljoenen mensen hun baan of onderneming hebben verloren door het absurd strakke regime van overheden. Het maakt ze niet uit dat depressiegevallen omhoogschieten en de stijging van mensen die zelfmoord plegen uit wanhoop. Zij zien over het hoofd dat mensen doodgaan doordat ze geen behandeling meer kunnen krijgen in het ziekenhuis omdat COVID19 tot enige prioriteit is verworden. Het is geen probleem voor hen dat er in ontwikkelingslanden aan de andere kant van de wereld letterlijk genocide wordt gepleegd door de door hen zo geroemde lockdown en tienduizenden mensen gedwongen worden te sterven aan de honger. Als de capaciteit IC-bedden maar niet overschreden wordt, dan is dit het allemaal waard toch?

 

George Orwell’s 1984 als instructieboekje voor overheden

Er is één ding dat nog veel gevaarlijker is dan COVID-19 zelf: een ambtenaar die uit de grond van zijn hart aan de camera’s vertelt dat hij hier is om te helpen. Er is een politiestaat ontstaan die zijn weerga niet kent. Drones worden gebruikt om absolute controle te houden. Een overvloed aan boetes zijn uitgedeeld aan mensen die de twee-meter-regel schonden. De talrijke Gestapo-achtige arrestaties die gedaan zijn: van het gevangennemen van een eenzame surfer in Californie tot zwaar geschut gebruiken voor iemand die besloot te zonnebaden op een volkomen leeg strand. Niet te vergeten de ontelbare telefoontjes naar de politie. In Spanje is bekend dat tenminste één op de drie belletjes (van 200.000 in een maand tijd) naar het noodnummer gedaan waren door balkonmensen die iemand de hond zagen uitlaten of een paar spelende kinderen op straat spotten. En het meest verbazingwekkende is nog wel het gegeven dat zulke acties fanatiek toegejuicht worden. Niet door een paar activisten, maar door de doorsnee burger. ‘Stay at home, idiots!’, schreeuwen ze. Je zou bijna denken dat de mensen die zich obsessief vastklampen aan dit nieuwe normaal bewust genieten van het onderwerpen van andere individuen.

 

Alhoewel het wellicht zo overkomt: deze tirade betekent overigens niet dat ik geloof dat er niks aan de hand is, dat COVID19 een hoax is, of dat diegenen getroffen door het virus aanstellers zijn. Er waart wel degelijk een nieuw virus rond dat gevaarlijk is voor sommige mensen. Maar de dystopische werkelijkheid waar wij in zitten is het gevolg van een totale overreactie. Als de camera’s niet constant gericht zouden zijn geweest op China of Italië, of wanneer men dit in perspectief had kunnen plaatsen, zouden we momenteel nooit in dezelfde situatie gezeten hebben. We zouden ons niet hebben laten leiden door angst, maar door het objectief bekijken van statistieken. We zouden mensen met een gecompromitteerd immuunsysteem geïnformeerd hebben over het gevaar van dit nieuwe (long)virus zodat zij zelf maatregelen konden treffen. We zouden door zijn gegaan met ons dagelijks leven zoals met iedere jaarlijkse pandemie en onze buren vrij laten om eigen beslissingen te nemen.  We zouden nooit en te nimmer de macht van de staat hebben gebruikt om ieder mens op te laten sluiten voor een vals gevoel van veiligheid.

Het ontstaan van deze medische tyrannie is juist mogelijk gemaakt, zelfs ge-pushed door de moreel superieuren, door de #stayathome-fanaten, door de #weareinthistogether-drammers, door de #social distance-strijders en door de #flattenthecurve collectivisten. De ideeën die zij opperen zijn blijkbaar zo goed dat ze verplicht moesten worden. Zo bezien is de weg naar de hel inderdaad geplaveid met goede intenties.

 

 

3 Replies to “De morele superioriteit van de stay-at-home beweging verwoest levens

  1. Schijnveiligheid. Een woord waar ik nog voor deze “crisis” opkwam en de grootse reden waarom ik weg ging van alles wat ik dacht opgebouwd te hebben. Wilde ik even delen.

    Tis boeiend wat je schrijft. Ik ga het morgen nog een keer lezen.

  2. Wat een pijn, frustratie en boosheid klinkt hierin door. En wat een verzameling strawmannig, veralgemenisering en, jawel ik-weet-het-beter-wokeness. Het is een vreemde arrogantie die ik niet terug vind in de genomen maatregelen. Maatregelen die het gevolg zijn van keuzes gemaakt op onvolledige data. Het zijn niet allemaal mijn keuzes, en kritiek leveren is een groot goed, dus vooral doen. Maatregelen die nu langzaam meeontwikkelen met de steeds meer beschikbaar komende data. Weer niet allemaal mijn keuzes, maar dat is ok. Iedereen die anders denkt afschilderen als gehersenspoeld, of aanhanger van totalitarisme, is een absurde overdrijving en haalt de bodem onder je proza weg. Jammer want het is best meeslepend geschreven…

  3. Dank je. Je vat alles juist samen. En zelfs na het lezen van dit inzicht zullen er mensen zijn die het niet willen zien. Sommige mensen zijn opgevoed altijd vertrouwen te hebben in de heersende autoriteit. Kritisch denken hoefde nooit. Veel mensen leven in een realiteit van schijnveiligheid waar communisme, totalitarisme en oorlog nooit in eigen land kunnen gebeuren. Alleen in alle andere landen, en alleen hier tijdens de 1e en 2e wereldoorlog.
    En nu weer leuke dingen doen 🙄

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *